تبلیغات سیاسی
۱. پروپاگاندای سفید: دراین نوع پروپاگاندا، منبع کاملاً مشخص و معین است و پیام به گونهای ارائه میشود که از دقت بالای اطلاعات برخوردار باشد. این نوع پروپاگاندا، نوعی ارتباط دوستانه برقرار میکند.
۲. پروپاگاندای خاکستری: در اینجا منبع، واضح و صریح نیست و اطلاعات دقیقی ارائه نمیشود. در این نوع پروپاگاندا، با آن که جنگ تبلیغاتی برقرار نیست، اما صلح تبلیغاتی نیز حاکم نیست. اخبار، اعلامیه و اطلاعاتی که در آنها از عنوان یک منبع موثق، منابع مطلع و امثال آن استفاده میشود، در زمره پروپاگاندای خاکستری قرار میگیرند. تبلیغات علیه کمونیستها به هنگام حمله شوروی به افغانستان، نوعی پروپاگاندای خاکستری به شمار میرود.
۳. پروپاگاندای سیاه: در پروپاگاندای سیاه، منبع و دقت اطلاعات مشخص نیست و در آن هر گونه جعل و تخریب صورت میگیرد.تمام قواعد در این نوع پروپاگاندا، به کار گرفته میشود. بسیاری از فرستندههای رادیویی در طول جنگ، براساس این نوع پروپاگاندا عمل میکنند.
منابع
1. ↑ تبلیغات سیاسی واژه مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی است.
2. ↑ پروپاگاندای اسلامی و شاهزاده ای با گلوله ای در دهان، رادیو فردا
3. ↑ علوی، ۱۳۷۶، ص۱۸۲
4. ↑ پراتکانیس، ۱۳۸۰، ص۱۴۳
5. ↑ دادگران، ۱۳۸۰، ص۴۹
- تکنیکهای پروپاگاند وبگاه دانشگاه جرج ماسون
- تبلیغ چیست ؟ وبگاه روزنامه تفاهم
[ http://hccmr.com/news-۶۳۹.aspx]
۱.آشوری، داریوش (۱۳۷۳). دانشنامه سیاسی:فرهنگ اصطلاحات و مکتبهای سیاسی، تهران: مروارید.
۲.پراتکانیس، آنتونی و الیوت آرنسون(۱۳۷۹). عصر تبلیغات استفاده و سوء استفاده روزمره از اقناع، ترجمه کاووس سیدامامی و محمدصادق عباسی، تهران: انتشارات سروش.
۳.دادگران، سید محمد (۱۳۸۰). مبانی ارتباط جمعی، تهران: انتشارات فیروزه.
۴.ضیایی پرور، حمید (۱۳۸۶). جنگ رسانه ای، تهران: موسسه فرهنگی مطالعات وتحقیقات بینالمللی ابرار معاصر تهران.
۵.علوی، پرویز (۱۳۷۶). ارتباطات سیاسی، تهران: انتشارات ثانیه.