دنیای جدید سازمان ها
"هر شرکتی که نتواند تصویری از آینده داشته باشد از حضور در آینده و بهره گیری از آن بی نصیب خواهد ماند " . گری هامل و سی کی پراهالاد
طلوع و غروب سازمان های مبتنی بر تقسیم وظایف
تلقی سنتی از شکل سازمان ها معمولاً ساختارهای عمودی بوده است . این امر در دستورالعمل های متعارف و معمول برای تضمین موفقیت سازمان ها همچون یک عنصر حیاتی محسوب می شود . با وجود این که سازمان ها راه های بسیار گوناگونی را برای نشان دادن ساختار خود آزمایش کرده اند ، اگر نگویم همه ، اکثریت قریب به اتفاق آنها به نوعی بر محور عمودی از بالا به پایین شکل گرفته اند . حقیقت شگفت آور این است که سازمان های کنونی همان مدلی را حفظ کرده اند که اصول آن توسط آدم اسمیت در 1776 میلادی تعیین شده است . اصول اولیه ای که توسط اسمیت معرفی شد بعدها توسط فردریک تیلور بسط و گسترش یافت . کاربرد عملی "مدیریت علمی " تیلور بر محور تخصص گرایی و تقسیم وظایف بنا شد ، و با ظهور " خط تولید انبوه " که در آن شمار بزرگی از کارگران هر یک فقط به انجام کار خاصی گماشته می شدند ، به نقطه اوج خود رسید .مدیریت نیز ساختار مشابهی را پذیرفت که محور آن تقسیم وظایف مختلف – مانند بازاریابی ، فروش ، پژوهش و توسعه و تولید – و جدایی بی چون و چرای آنها از یکدیگر بود .
مطالب از کتاب دیدگاه های کلیدی در مدیریت نوشته استوارت کرینر – ترجمه محمد علی