تبلیغات براي كودكان
بحث درباره تبلیغات براي كودكان صنعت تبلیغات را تشويق كرد تا اين كار را به دقت قانونمند سازد.
در سال 1890 پنج اصل اساسی زير را مبناي رهنمودهاي تبلیغات مخصوص كودكان قرار داد:
1. كودكان خردسال ظرفیت محدودي براي آنچه می بینند دارند بنابراين تبلیغ كنندگان مسئولیت خاصی براي محافظت كودكان از تاثیر پذيري از آنان بر عهده دارند.
2. با پذيرش اينكه كودكان خیال آفرينی می كنند و نمايش هاي باورپذير بخش مهمی از فراگرد رشد را تشكیل می دهند تبلیغ كنندگان بايد با دقت عمل كنند و نبايد از كیفیت خیال آفرينی كودكان سوء استفاده كنند.
3. با علم به اينكه تبلیغات احتمالا" بخش مهمی از آموزش كودك را بر عهده دارد اطلاعات بايد كاملا"
حقیقی و دقیق منتقل شوند. زيرا كودكان ممكن است اعمالی را از تبلیغ بیاموزند كه بر سلامت يا خوشبختی آنان تاثیر گذارد .
4. از تبلیغ كنندگان خواسته می شود در جهت توسعه امكانات بالقوه تبلیغات براي تاثیر گذاري بر رفتاراجتماعی سرمايه گذاري كنند و اين عمل را تا آنجا كه ممكن است با ساخت تبلیغاتی صورت دهند كه به طور كلی جنبه هاي مثبت و سودمند معیارهاي اجتماعی |نظیر دوستی ، مهربانی ، صداقت ، عدالت ، نوع دوستی ، و احترام به ديگران را در بر دارد .
اگر چه عوامل متعددي بر رشد شخصی و اجتماعی كودك موثرند ، اما مسئولیت اصلی در هدايت كودكان به جاي خود باقی است .
تبلیغ كنندگان بايد به گونه اي سازنده ، سهم خودرا در چنین رابطه اي كه والدين با كودكان دارند ، ادا كنند.
تبلیغات محصولات بحث برانگیز يكی از داغ ترين مسائل تبلیغاتی در سال هاي اخیر ارائه پیشنهاد هائی براي منع تبلیغات محصولاتی نظیر الكل و دخانیات بوده است . در
سال 1890 منع كلی تبلیغات رسانه اي براي دخانیات و الكل به هر شكل مصلحت دانسته شد.
طرفداران اين ممنوعیت استدلال می كردند كه تبلیغ براي محصولات دخانیات يا الكل ممكن است سبب بیماري ، مصدومیت ، يا مرگ مصرف كننده و احتمالا" ديگران شود. محدوديت در تبلیغ اين كالاها باعث كمترشدن فروش ودر نتیجه ، كاهش آثار منفی آن ها درسلامت افراد خواهد بود.
مخالفان ممنوع شدن تبلیغات ، اينگونه موضع گرفتند كه ممنوع كردن تبلیغ هاي راستگو و غیر فريبنده براي يك فرآورده قانونی ، مخالف قانون اساسی است .
مخالفان همچنین اشاره می كنند كه آمارهاي ارائه شده بیانگر آن است كه ممنوعیت هاي مشابه در ساير كشورها ، شكست در كاهش فروش دخانیات و الكل را ثابت كرده است .
صنايع سیگارسازي و مشروبات الكلی ادعا كرده اند كه افراد موردنظر آن ها در تبلیغات ، فقط كسانی اند كه قبلا" درباره استفاده از اين محصولات تصمیم خودرا گرفته اند و نه ترغیب كردن اشخاص ديگر براي استفاده از اين محصولات .